محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )

162

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )

نخرة : كهنه و فرسوده . الأعباء : سنگينىها . القدّة : راه و روش . ساختار ادبى أشلاء : عطف بر « أسماعا » است . جامعة : صفت براى « أشلاء » است . ملائمة : حال براى « اعضاء » است . فى مجلّلات : متعلّق به محذوف و حال براى ضمير « لكم » است . رهينا : حال براى ضمير « غودر » است . وحيدا : مانند قبلى است . فالقلوب قاسية لاهية سالكة : « القلوب » مبتدا و باقى همگى خبر هستند . شرح و تفسير امام عليه السّلام در اين‌جا به گوشه‌اى از نعمتهاى خدا به بندگانش اشاره مىكند ؛ نعمتهايى كه شمردنى نيستند : « جعل لكم أسماعا لتعي ما عناها و أبصارا لتجلو عن عشاها » بديهى است كه گوش و چشم ، راههايى براى كسب دانش و فهم هستند و خداوند در اين باره فرموده است : « . . . آن خداى يكتا را هيچ مثل و مانندى نيست و او شنوا و بينا است . » « 1 » خداوند به همه چيز آگاه است و نام او از همه نادانان و سركشان و . . . بزرگتر است . امام عليه السّلام به پيروى از قرآن كريم شنوايى را بر بينايى پيشى داده است . در آيات زيادى به اين شيوه تعبير

--> ( 1 ) . لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ شورى / 42 : 11 .